بهترين نرم افزارهاي اسلامي اهل سنت

۱- أَبْغَضَ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ الأَلَدُّ الْخَصِم.
بدترین اشخاص نزد خداوند، شخص ستیزه جو و لجوج است.

۲- ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ، أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ.
پسرِ خواهر هر قوم، جزو همان قوم، بحساب می آید.

۳- اتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ.
از دعای مظلوم بترس.

۴- اتَّقُوا النار وَلوْ بِشقِّ تَمْرةٍ.
خود را از آتش جهنم دور نگه دارید، اگر چه با صدقه دادن نصف خرمائی باشد.

۵- أَتِمُّوا الرُّکُوعَ وَالسُّجُودَ.
رکوع و سجده را به طور کامل انجام دهید.

۶- اجْتَنِبُوا الْمُوبِقَاتِ: الشِّرْکُ بِاللَّهِ، وَالسِّحْرُ.
از کارهایی که باعث هلاکت می شود، بپرهیزید: شرک به خدا و سحر.

۷- اجْعَلُوا آخِرَ صَلاتِکُمْ بِاللَّیْلِ وِتْرًا.
وتر را آخرین نماز خود در شب، قرار دهید.

۸- اجْعَلُوا فِی بُیُوتِکُمْ مِنْ صَلاتِکُمْ.
بخشی از نمازهایتان را در منزل بخوانید. (منظور سنن و نوافل است).

۹- أَجِیبُوا هَذِهِ الدَّعْوَةَ إِذَا دُعِیتُمْ لَهَا.
هرگاه به مراسم ازدواج دعوت شدید، آن را اجابت کنید.

۱۰- أَحَبُّ الْحَدِیثِ إِلَیَّ أَصْدَقُهُ.
بهترین سخن نزد من، سخن راست است.

۱۱- أُحِلَّتْ لِی الْغَنَائِمُ.
غنیمت های جنگی برای من حلال گردانده شده است.

۱۲- أَخْنَى الأَسْمَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عِنْدَ اللَّهِ: رَجُلٌ تَسَمَّى: مَلِکَ الأَمْلاکِ.
روز قیامت، بدترین اسم ها نزد خداوند، نام مردی است که خود را شاهنشاه نامیده باشد.

۱۳- إِذَا أَتَیْتَ مَضْجَعَکَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَکَ لِلصَّلاةِ.
قبل از رفتن به رختخواب وضوی کامل بگیر.

۱۴- إِذَا أَتَیْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا.
هنگام قضای حاجت رو و پشت به قبله نکنید.

۱۵- إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدُکُمْ ثَلَاثًا فَلَمْ یُؤْذَنْ لَهُ فَلْیَرْجِعْ.
هرگاه شخصی از شما، سه بار اجازه ورد خواست، و به وی اجازه داده نشد، بازگردد.

۱۶- إِذَا اسْتَأْذَنَتْ امْرَأَةُ أَحَدِکُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَلَا یَمْنَعْهَا.
هرگاه زن شخصی برای رفتن به مسجد، از او اجازه خواست، ممانعت نکند.

۱۷- إِذَا اسْتَجْنَحَ اللَّیْلُ فَکُفُّوا صِبْیَانَکُمْ.
هنگامی که هوا، تاریک شد، کودکانتان را نگذارید.(از خانه، بیرون بروند).

۱۸- إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلاةِ.
در شدت گرما، نماز ظهر را زمانی بخوانید که هوا اندکی سردتر شود.

۱۹- إِذَا اقْتَرَبَ الزَّمَانُ، لَمْ تَکَدْ تَکْذِبُ رُؤْیَا الْمُؤْمِنِ.
نزدیک قیامت، به ندرت اتفاق می افتد که خواب مؤمن دروغ از آب در آید.

۲۰- إِذَا أُقِیمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا تَأْتُوهَا تَسْعَوْنَ.
هنگام برپایی نماز، شتابان به سوی آن نیایید.

۲۱- إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا.
هنگامی که امام آمین گفت، شما نیز آمین بگویید.

۲۲- إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُکُمْ فَلْیَبْدَأْ بِالْیَمِینِ.
هرگاه یکی از شما خواست کفش بپوشد، از سمت راست، شروع کند.

۲۳- إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ یَحْتَسِبُهَا فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ.
اگر شخصی به نیت اجر و پاداش بر اهل و خانواده ی خود انفاق کند، نفقه ی او صدقه محسوب می شود.

۲۴- إِذَا أَنْفَقَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ کَسْبِ زَوْجِهَا عَنْ غَیْرِ أَمْرِهِ فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِهِ.
هرگاه زن بدون امر شوهرش از مال او صدقه بدهد، نصف پاداش آن را دریافت می کند.

۲۵- إِذَا بَاتَتْ الْمَرْأَةُ مُهَاجِرَةً فِرَاشَ زَوْجِهَا لَعَنَتْهَا الْمَلَائِکَةُ حَتَّى تَرْجِعَ.
هرگاه زن در حالی بخوابد که بستر شوهرش را ترک نموده، فرشتگان تا صبح او را لعنت می کنند.

۲۶- إِذَا تَوَاجَهَ الْمُسْلِمَانِ بِسَیْفَیْهِمَا فَکِلَاهُمَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ.
هرگاه دو فرد مسلمان با شمشیر(به قصد کشتن) رو در روی هم قرار گیرند، هر دو به دوزخ خواهند رفت.

۲۷- إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُکُمْ فَلْیَجْعَلْ فِی أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِیَنْثُرْ.
هرگاه، یکی از شما وضو می‏گیرد، آب در بینی نماید و آن را تمیز کند.

۲۸- إِذَا جَاءَ أَحَدُکُمْ فِرَاشَهُ فَلْیَنْفُضْهُ.
هرگاه یکی از شما به رختخواب رفت، آن را تکان دهد.

۲۹- إِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فُتِحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ.
با آمدن رمضان درهای بهشت گشوده می شود.

۳۰- إِذَا دَخَلَ أَحَدُکُمُ الْمَسْجِدَ فَلْیَرْکَعْ رَکْعَتَیْنِ قَبْلَ أَنْ یَجْلِسَ.
هرگاه، یکی از شما وارد مسجد شود، قبل از اینکه بنشیند، دو رکعت نماز بخواند.

۳۱- إِذَا دَعَا أَحَدُکُمْ فَلْیَعْزِمْ الْمَسْأَلَةَ.
هرگاه یکی از شما دعا کرد، باید درخواست خود را قطعی نماید.

۳۲- إِذَا دَعَوْتُمْ اللَّهَ فَاعْزِمُوا فِی الدُّعَاءِ.
هر گاه خدا را صدا می کنید، قاطعیت داشته باشید.

۳۳- إِذَا دُعِیَ أَحَدُکُمْ إِلَى الْوَلِیمَةِ فَلْیَأْتِهَا.
هرگاه، یکی از شما را به جشن عروسی، دعوت کردند، در آن، شرکت کند.

۳۴- إِذَا رَأَیْتُمْ الْجَنَازَةَ فَقُومُوا.
هنگامی که جنازه را دیدید، برخیزید.

۳۵- إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا.
هرگاه کنیز مرتکب زنا شد، او را تازیانه بزنید.

۳۶- إِذَا سَمِعْتُمْ الْإِقَامَةَ فَامْشُوا إِلَى الصَّلَاةِ وَعَلَیْکُمْ بِالسَّکِینَةِ.
هنگامی که اقامه را شنیدید، با آرامش و وقار به طرف نماز بروید.

۳۷- إِذَا سَمِعْتُمْ بِالطَّاعُونِ بِأَرْضٍ فَلَا تَدْخُلُوهَا.
هرگاه شنیدید در سرزمینی طاعون وجود دارد، وارد آن نشوید.

۳۸- إِذَا سَمِعْتُمْ صِیَاحَ الدِّیَکَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ.
هرگاه بانگ خروس را شنیدید، فضل و کرم خدا را مسئلت نمایید.

۳۹- إِذَا سَمِعْتُمْ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا یَقُولُ الْمُؤَذِّنُ.
هنگامی که صدای اذان را شنیدید، هر آن چه مؤذن می گوید، تکرار کنید.

۴۰- إِذَا شَرِبَ أَحَدُکُمْ فَلا یَتَنَفَّسْ فِی الانَاءِ.
هنگام آب نوشیدن، در ظرف آب نفس نکشید.

۴۱- إِذَا شَرِبَ الْکَلْبُ فِی إِنَاءِ أَحَدِکُمْ فَلْیَغْسِلْهُ سَبْعًا.
هرگاه، سگ در ظرف شما آب نوشید، آن را هفت بار بشویید.

۴۲- إِذَا صَلَّى أَحَدُکُمْ لِلنَّاسِ فَلْیُخَفِّفْ.
هرگاه یکی از شما برای مردم امامت نمود، باید نمازش را کوتاه و سبک کند.

۴۳- إِذَا ضُیِّعَتِ الأَمَانَةُ فَانْتَظِرِ السَّاعَةَ.
هرگاه که امانت ضایع شود، منتظر قیامت باش.

۴۴- إِذَا عَطَسَ أَحَدُکُمْ فَلْیَقُلْ الْحَمْدُ لِلَّهِ.
هرگاه یکی از شما عطسه زد، الحمدلله بگوید.

۴۵- إِذَا قَاتَلَ أَحَدُکُمْ فَلْیَجْتَنِبِ الْوَجْهَ.
هرگاه، یکی از شما دعوا کرد، از زدن به چهره، اجتناب کند.

۴۶- إِذَا قَالَ الْإِمَامُ {غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ} فَقُولُوا آمِینَ.
هرگاه امام گفت: {غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ} بگویید: آمین.

۴۷- إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِیهِ یَا کَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهِ أَحَدُهُمَا.
هرگاه شخصی به برادرش بگوید: ای کافر! همانا کفر به یکی از آن ها بازگشت می کند.

۴۸- إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِکَ یَوْمَ الْجُمُعَةِ: أَنْصِتْ، وَالإِمَامُ یَخْطُبُ، فَقَدْ لَغَوْتَ.
اگر روز جمعه که امام مشغول ایراد خطبه است، به کسی که در کنارت، نشسته است، بگویی: ساکت باش، سخن بیهوده ای گفته ای.

۴۹- إِذَا کُنْتُمْ ثَلاثَةً فَلا یَتَنَاجَى رَجُلانِ دُونَ الآخَرِ.
اگر سه نفر بودید، دو نفر بدون مشارکت دیگری، با یکدیگر، درگوشی صحبت نکنید.

۵۰- إِذَا مَرِضَ الْعَبْدُ أَوْ سَافَرَ کُتِبَ لَهُ مِثْلُ مَا کَانَ یَعْمَلُ مُقِیمًا صَحِیحًا.
هرگاه بنده ای مریض یا مسافر باشد (و نتواند اعمال دوران صحت و اقامتش را انجام دهد)، برای او پاداش اعمالی که در زمان اقامت و صحت انجام میداده است، نوشته می شود.

۵۱- إِذَا نَعَسَ أَحَدُکُمْ وَهُوَ یُصَلِّی فَلْیَرْقُدْ.
هرگاه کسی از شما در نماز چرت زد، (نماز را رها کند) و بخوابد.۵۲- إِذَا هَلَکَ قَیْصَرُ فَلَا قَیْصَرَ بَعْدَهُ.
بعد از هلاکت قیصر، قیصری نخواهد آمد.۵۳- إِذَا هَلَکَ کِسْرَى فَلَا کِسْرَى بَعْدَهُ.
بعد از هلاکت کسرا، کسرایی نخواهد آمد.۵۴- إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِیمَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ.
هرگاه شام آماده شد و نماز اقامه گشت، ابتدا شام بخورید.۵۵- أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ، اشْفِ وَأَنْتَ الشَّافِی.
ای پروردگار مردم! بیماری اش را برطرف ساز و شفا بده، زیرا تو شفا دهنده ای.۵۶- أَرْبَعُ خِلَالٍ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ.
چهار صفت وجود دارد که در هرکس باشد او منافق خالص است: ۱- هنگام سخن گفتن دروغ می گوید. ۲- خلاف وعده عمل می کند. ۳- اگر عهد و پیمان ببندد، آن را می شکند. ۴- هنگام دعوا، دشنام می دهد.

۵۷- ارْبَعُوا عَلَى أَنْفُسِکُمْ فَإِنَّکُمْ لا تَدْعُونَ أَصَمَّ وَلا غَائِبًا.
بر خود نرمی و تلطف کنید، زیرا شما کر و غایبی را صدا نمی زنید.

۵۸- ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّکَ لَمْ تُصَلِّ.
برگرد ونماز بخوان، زیرا تو نماز نخواندی.

۵۹- ارْجِعُوا إِلَى أَهْلِیکُمْ فَعَلِّمُوهُمْ.
به خانواده هایتان بازگردید و آن ها را آموزش دهید.

۶۰- ارْقُبُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ فِی أَهْلِ بَیْتِهِ.
مراعات محمد صلی الله علیه وسلم را در خانواده اش بکنید.

۶۱- ارْمِ سَعد فِدَاکَ أَبِی وَأُمِّی.
تیر اندازی کن سعد. پدر و مادرم فدایت باد!

۶۲- الْأَرْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَة.
ارواح مانند لشکرهای گرد هم آمده هستند.

۶۳- أُرِیتُ النَّارَ فَإِذَا أَکْثَرُ أَهْلِهَا النِّسَاءُ.
جهنم به من نشان داده شد، دیدم که بیشتر اهل آن زنان هستند.

۶۴- أَسْبِغُوا الْوُضُوءَ.
کامل وضو بگیرید.

۶۵- اسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَیْرًا.
با زنان به نیکی رفتار کنید.

۶۶- أَسْرِعُوا بِالْجِنَازَةِ.
جنازه را هرچه سریعتر به قبرستان ببرید.

۶۷- اسْمَعُوا وَأَطِیعُوا، وَإِنِ اسْتُعْمِلَ عَلَیْکُمْ عَبْدٌ حَبَشِیٌّ کَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِیبَةٌ.
گوش فرا دهید و اطاعت کنید، اگرچه امیر و فرمانروای شما برده ای حبشی تعیین گردد، که سرش به اندازه یک دانه کشمش باشد.

۶۸- اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى مَنْ قَتَلَهُ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ.
خداوند بر کسی که توسط پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم کشته شود، به شدت خشمگین می گردد.

۶۹- أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا یَوْمَ الْقِیَامَةِ الَّذِینَ یُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ.
سخت ترین مردم از جهت عذاب در روز قیامت، کسانی اند که برای آفرینش خداوند مانند می سازند.

۷۰- اصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ.
شکیبا باشید، تا اینکه الله و رسولش را ملاقات کنید.

۷۱- اصْبِرُوا فَإِنَّهُ لَا یَأْتِی عَلَیْکُمْ زَمَانٌ إِلَّا الَّذِی بَعْدَهُ شَرٌّ مِنْهُ.
صبر پیشه کنید، زیرا از هر زمانی که بر شما می آید، زمان بعدی بدتر خواهد بود.

۷۲- أَصْدَقُ کَلِمَةٍ قَالَهَا الشَّاعِر:ُ أَلا کُلُّ شَیْءٍ مَا خَلا اللَّهَ بَاطِلٌ.
بهترین سخنی که شاعر به زبان آورده، این است که: بدانید هر کاری که خدا در آن نباشد، بیهوده و باطل است.

۷۳- اصْنَعْ فِی عُمْرَتِکَ مَا تَصْنَعُ فِی حَجِّکَ.
هر آنچه در حج انجام می دهی، در عمره نیز انجام بده.

۷۴- أَطْعِمُوا الْجَائِعَ وَعُودُوا الْمَرِیضَ.
گرسنه را غذا بدهید و بیمار را عیادت کنید.

۷۵- أَطْفِئُوا الْمَصَابِیحَ بِاللَّیْلِ.
شب هنگام (وقت خواب)، فانوس ها را خاموش کنید.

۷۶- اطَّلَعْتُ فِی الْجَنَّةِ فَرَأَیْتُ أَکْثَرَ أَهْلِهَا الْفُقَرَاءَ.
به بهشت سر زدم و دیدم که بیشتر بهشتیان، از فقرا هستند.

۷۷- اعْتَدِلُوا فِی السُّجُودِ.
در سجده اعتدال را رعایت کنید.

۷۸- أَعْظَمُ النَّاسِ أَجْرًا فِی الصَّلاةِ أَبْعَدُهُمْ فَأَبْعَدُهُمْ مَمْشًى.
بیشترین ثواب را در نماز، کسانی می‏ برند که مسیر طولانی تری را طی نمایند. (یعنی هر اندازه از مسجد دورتر باشند، ثواب بیشتری خواهند برد).

۷۹- اعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلَالِ السُّیُوفِ.
بدانید که بهشت، زیر سایه ی شمشیرها است.

۸۰- اغْتَسِلُوا یَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاغْسِلُوا رُءُوسَکُمْ.
روز جمعه غسل کنید و سرهایتان را بشویید.

۸۱- أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ مَا تَرَکَ غِنًى.
بهترین صدقه آن است که مازاد بر نیاز باشد.

۸۲- اقْتُلُوا الْحَیَّاتِ.
مارها را بکشید.

۸۳- اقْرَءُوا الْقُرْآنَ مَا ائْتَلَفَتْ قُلُوبُکُمْ.
تا زمانی که حضور قلب دارید، قرآن تلاوت کنید.

۸۴- أَقِیمُوا صُفُوفَکُمْ وَتَرَاصُّوا.
صف های نمازتان را راست و منظم کنید.

۸۵- أَکْبَرِ الْکَبَائِرِ: الْإِشْرَاکُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ.
بزرگترین گناهان: شرک به خدا و نافرمانی والدین است.

۸۶- أَکْبَرِ الْکَبَائِرِ: الْإِشْرَاکُ بِاللَّهِ وَقَتْلُ النَّفْسِ.
بزرگترین گناهان: شرک به خدا و قتل انسان است.

۸۷- أَلَا أُخْبِرُکُمْ بِأَهْلِ الْجَنَّةِ کُلُّ ضَعِیفٍ مُتَضَعِّفٍ.
آیا شما را از اهل بهشت باخبر نسازم؟ هر ناتوان مستضعف.

۸۸- أَلَا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَیْکُمْ دِمَاءَکُمْ.
بدانید! همانا خداوند خون هایتان را بر شما حرام قرار داده است.

۸۹- أَلَا إِنَّ اللَّهَ یَنْهَاکُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِکُمْ.
آگاه باشید! همانا خداوند شما را از این که بر پدران و اجداد خود سوگند بخورید، برحذر داشته است.

۹۰- أَلا مَنْ کَانَ حَالِفًا فَلا یَحْلِفْ إِلاَّ بِاللَّهِ.
آگاه باشید، هرکس که میخواهد سوگند یاد کند، فقط به نام الله، سوگند یاد کند.

۹۱- أَلْحِقُوا الْفَرَائِضَ بِأَهْلِهَا.
سهمیه های معین شده ی ارث را به صاحبان آن ها بدهید.

۹۲- اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِی قَلْبِی نُورًا.
پروردگارا! در قلبم نوری قرار بده.

۹۳- اللَّهُمَّ ارْحَمْ الْمُحَلِّقِینَ.
پروردگارا! بر کسانی که (درحج) موهای سرشان را می تراشند، رحم بفرما.

۹۴- اللَّهُمَّ ارْزُقْ آلَ مُحَمَّدٍ قُوتًا.
پروردگارا! آل محمد را به اندازه نیاز روزی بده.

۹۵- اللَّهُمَّ أَعِنِّی عَلَیْهِمْ بِسَبْعٍ کَسَبْعِ یُوسُفَ.
پرودگارا! مرا علیه آنان با هفت سال مانند هفت سال دوران یوسف کمک کن.

۹۶- اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِقَوْمِی.
خدایا! قومم را ببخش.

۹۷- اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَلِأَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ.
خدایا! انصار و فرزندان انصار را مغفرت کن.

۹۸- اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُحَلِّقِینَ.
خدایا کسانی که (درحج) موهای سرشان را می ترشاند، مغفرت کن.

۹۹- اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی وَارْحَمْنِی وَأَلْحِقْنِی بِالرَّفِیقِ الأعلى.
خدایا! مرا ببخش و بر من رحم کن و مرا به رفیق اعلی (جبرئیل یا انبیاء)، ملحق بگردان.

۱۰۰- اللَّهُمَّ إِنَّ الْعَیْشَ عَیْشُ الْآخِرَهْ.
پرودگارا! همانا زندگانی، زندگی آخرت است.

۱۰۱- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ الْبُخْلِ.
پرودگارا! از بخل به تو پناه می برم.

۱۰۲- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ الْجُبْنِ.
پرودگارا! از بزدلی وترس به تو پناه می برم.

۱۰۳- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ.
پروردگارا! از شر شیاطین نر و ماده به تو پناه می برم.

۱۰۴- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ الْعَجْزِ وَالْکَسَلِ.
پروردگارا! از عجز، ناتوانی و تنبلی به تو پناه می برم.

۱۰۵- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ.
خدایا! از فتنه ی آتش (جهنم)، به تو پناه می برم.

۱۰۶- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ الْکَسَلِ وَ الْبُخْلِ.
خدایا! از تنبلی و پیر و فرتوت شدن به تو پناه می برم.

۱۰۷- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ.
خدایا! از گناه و دین به تو پناه می برم.

۱۰۸- اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ.
خدایا! از غم و اندوه به تو پناه می برم.

۱۰۹- اللَّهُمَّ إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسِی ظُلْمًا کَثِیرًا.
پرودگارا! بر خود بسیار ستم کرده ام.

۱۱۰- اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا وَأْتِ بِهِمْ.
خدایا! (قبیله) دوس را هدایت کن، و مشرف به اسلام گردان.

۱۱۱- اللَّهُمَّ بَارِکْ لَنَا فِی شَامِنَا وَفِی یَمَنِنَا.
خدایا! در سرزمین شام و یمن ما برکت نازل فرما.

۱۱۲- اللَّهُمَّ بِاسْمِکَ أَحْیَا وَأَمُوتُ.
بار خدایا! به نام تو می میرم و زنده می شوم.

۱۱۳- اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَیْنِی وَبَیْنَ خَطَایَایَ کَمَا بَاعَدْتَ بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ.
خدایا! بین من و گناهانم فاصله بیانداز، همانگونه که میان مشرق و مغرب فاصله انداختی.

۱۱۴- اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْکِتَابِ سَرِیعَ الْحِسَابِ اللَّهُمَّ اهْزِمْ الْأَحْزَابَ.
خدایا! ای نازل کننده ی کتاب! و ای سریع الحساب! بارالها! احزاب را شکست بده.

۱۱۵- أُمُّ الْقُرْآنِ هِیَ السَّبْعُ الْمَثَانِی وَالْقُرْآنُ الْعَظِیمُ.
سوره فاتحه ام القرآن و قرآن عظیم است.

۱۱۶- إِنَّ أَتْقَاکُمْ وَأَعْلَمَکُمْ بِاللَّهِ أَنَا.
من از همه شما بیشتر از خدا می ترسم و او را بهتر می شناسم.

۱۱۷- إِنَّ أَحَدَکُمْ إِذَا قَامَ فِی صَلاتِهِ، فَإِنَّهُ یُنَاجِی رَبَّهُ.
هنگامی که شما برای نماز می ایستید، باید بدانید که با پروردگارتان راز و نیاز می‏کنید.

۱۱۸- إِنَّ أَحَدَکُمْ فِی صَلَاةٍ مَا دَامَتْ الصَّلَاةُ تَحْبِسُهُ.
تا زمانی که شما منتظر نماز هستید، گویا که در نمازید.

۱۱۹- أَحْسَنَ الْحَدِیثِ کِتَابُ اللَّهِ.
بهترین گفتار، کتاب خدا (قرآن)، است.

۱۲۰- إِنَّ أَحَقَّ مَا أَخَذْتُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا کِتَابُ اللَّهِ.
سزاورترین چیزی که می توانید در برابر آن مزد بگیرید، آموزش کتاب خداست.

۱۲۱- إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِی عَنْ أُمَّتِی مَا وَسْوَسَتْ بِهِ صُدُورُهَا مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَکَلَّمْ.
خداوند از وسوسه های امتم و آن چه در دلهایشان می گذرد، تا زمانی که آن ها را عملی نکرده اند و یا بر زبان جاری نساخته اند، صرف نظر نموده است.

۱۲۲- إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَکَّةَ الْفِیلَ.
خداوند، مانع از حمله فیل به مکه شد.

۱۲۳- إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَیْکُمْ: عُقُوقَ الأُمَّهَاتِ.
خداوند نافرمانی مادران را بر شما حرام قرار داده است.

۱۲۴- إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ مَکَّةَ.
خداوند، مکه را حرام قرار داده است.

۱۲۵- إِنَّ اللَّهَ خَیَّرَ عَبْدًا بَیْنَ الدُّنْیَا وَبَیْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَ اللَّهِ.
خداوند به بنده ای اختیار داد تا از میان دنیا و آخرت، یکی را انتخاب نماید. وآن بنده، آخرت را انتخاب نمود.

۱۲۶- إِنَّ اللَّهَ لَیُمْلِی لِلظَّالِمِ حَتَّى إِذَا أَخَذَهُ لَمْ یُفْلِتْهُ.
همانا خداوند به ظالم مهلت می دهد، ولی هنگامی که او را مؤاخذه کند، رهایش نمی سازد.

۱۲۷- إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَرَّمَ بَیْعَ الْخَمْرِ.
خدا و رسولش خرید و فروش شراب را حرام کرده اند.

۱۲۸- إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْعُطَاسَ وَیَکْرَهُ التَّثَاؤُبَ.
خداوند عطسه را می پسندد ولی خمیازه را نمی پسندد.

۱۲۹- إِنَّ أُمَّتِی یُدْعَوْنَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِینَ مِنْ آثارِ الْوُضُوءِ.
امت من روز قیامت در حالی فرا خوانده می شوند که اعضای وضوی آنها بر اثر وضو می درخشد.

۱۳۰- إِنَّ الْإِیمَانَ لَیَأْرِزُ إِلَى الْمَدِینَةِ کَمَا تَأْرِزُ الْحَیَّةُ إِلَى جُحْرِهَا.
سرانجام ایمان به مدینه باز خواهد گشت، همانطور که مار به سوراخش، باز می گردد.

۱۳۱- إِنَّ بَنِی إِسْرَائِیلَ کَانَ إِذَا سَرَقَ فِیهِمُ الشَّرِیفُ تَرَکُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِیهِمُ الضَّعِیفُ قَطَعُوهُ.
اگر در میان بنی اسرائیل، فرد اصیل ومعروفی، مرتکب دزدی می شد، او را رها می نمودند. و اگر فرد ضعیفی، مرتکب دزدی می شد، دستش را قطع می
کردند.

۱۳۲- إِنَّ بَیْنَ یَدَیْ السَّاعَةِ أَیَّامًا یُرْفَعُ فِیهَا الْعِلْم.
نزدیک برپایی قیامت، علم برداشته می شود.

۱۳۳- إِنَّ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا یَرْفَعَ شَیْئًا مِنْ الدُّنْیَا إِلَّا وَضَعَهُ.
سنت خدا این است که هیچ چیزی در دنیا صعود نمی کند، مگر اینکه خداوند آنرا پایین *می*آورد.

۱۳۴- إِنَّ خِیَارِکُمْ أَحْسَنَکُمْ أَخْلَاقًا.
بهترین شما، خوش اخلاق ترینتان است.

۱۳۵- أَنَّ دَاوُدَ النَّبِیَّ عَلَیْهِ السَّلَام کَانَ لَا یَأْکُلُ إِلَّا مِنْ عَمَلِ یَدِهِ.
داود علیه السلام فقط از دسترنج خود، امرار معاش می نمود.

۱۳۶- إِنَّ الدِّینَ یُسْرٌ.
دین آسان است.

۱۳۷- أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ أَوْصِنِی قَالَ لَا تَغْضَبْ.
مردی به پیامبر صلی الله علیه وسلم گفت: مرا نصیحت کن. پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: خشمگین مشو!

۱۳۸- إِنَّ شَرَّ النَّاسِ ذُو الْوَجْهَیْنِ.
بدترین مردم، انسان دو رو است.

۱۳۹- إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا یَنْکَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ.
خورشید و ماه برای مرگ کسی نمی گیرند.

۱۴۰- إِنَّ الصِّدْقَ یَهْدِی إِلَى الْبِرِّ وَإِنَّ الْبِرَّ یَهْدِی إِلَى الْجَنَّةِ.
همانا راستگویی انسان را به نیکی رهنمون می کند و نیکی انسان را به بهشت می رساند.

۱۴۱- إِنَّ الْغَادِرَ یُرْفَعُ لَهُ لِوَاءٌ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.
روز قیامت بر هر شخص خائن، پرچمی نصب می کنند.

۱۴۲- إِنَّ فِی الْجَنَّةِ بَابًا یُقَالُ لَهُ الرَّیَّانُ یَدْخُلُ مِنْهُ الصَّائِمُونَ یَوْمَ الْقِیَامَة.
در بهشت دری به نام ریان است که روز قیامت روزه داران از آن وارد جنت می شوند.

۱۴۳- إِنَّ فِی الْجَنَّةِ لَشَجَرَةً یَسِیرُ الرَّاکِبُ فِی ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ لَا یَقْطَعُهَا.
در بهشت درختی وجود دارد که فرد سوار کار، صد سال در زیر سایه ی آن حرکت می کند، اما نمی تواند آن را بپیماید.

۱۴۴- إِنَّ هَذِهِ الْحَبَّةَ السَّوْدَاءَ شِفَاءٌ مِنْ کُلِّ دَاءٍ.
سیاه دانه، علاج هر بیماری است.

۱۴۵- إِنَّ فِی الصَّلَاةِ لَشُغْلًا.
در نماز، مشغولیت وجود دارد.

۱۴۶- إِنَّ کَذِبًا عَلَیَّ لَیْسَ کَکَذِبٍ عَلَى أَحَدٍ.
نسبت دادن دروغ به من، همانند نسبت دادن دروغ به هیچ کس دیگر نیست.

۱۴۷- إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِینَ اسْمًا مِائَةً إِلاَّ وَاحِدًا، مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ.
خداوند نود و نه اسم دارد. یعنی یکی کمتر از صد. هر کس که آنها را حفظ نماید، به بهشت می رود.

۱۴۸- إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى.
از آنِ خداست هر آن چه بدهد و بگیرد.

۱۴۹- إِنَّ مِمَّا أَدْرَکَ النَّاسُ مِنْ کَلَامِ النُّبُوَّةِ إِذَا لَمْ تَسْتَحْیِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ.
یکی از سخنانی که مردم از پیامبران گذشته دریافته اند، این است که: اگر شرم نداری هر چه خواهی کن.

۱۵۰- إِنَّ الْمُؤْمِنَ لِلْمُؤْمِنِ کَالْبُنْیَانِ یَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا.
مؤمن برای مؤمن به منزله ی یک ساختمان است که هر بخش آن باعث تقویت بخش دیگر آن می شود.

۱۵۱- إِنَّ الْمُؤْمِنَ یَأْکُلُ فِی مِعًى وَاحِدٍ.
مؤمن در یک معده، غذا می خورد.

۱۵۲- إِنَّ الْمُؤْمِنَ یَرَى ذُنُوبَهُ کَأَنَّهُ قَاعِدٌ تَحْتَ جَبَلٍ یَخَافُ أَنْ یَقَعَ عَلَیْهِ.
مؤمن گناهانش را مانند کوهی می بیند، که زیر آن نشسته است و می ترسد که روی او بیفتد.

۱۵۳- إِنَّ مِنْ أَحَبِّکُمْ إِلَیَّ أَحْسَنَکُمْ أَخْلَاقًا.
محبوب ترین شما نزد من، خوش اخلاق ترینتان است.

۱۵۴- إِنَّ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ یَقِلَّ الْعِلْمُ.
از نشانه های قیامت، کم شدن علم است.

۱۵۵- إِنَّ مِنْ الْبَیَانِ لَسِحْرًا.
همانا بعضی از سخنان، سحرند.

۱۵۶- إِنَّ مِنْ الشِّعْرِ حِکْمَةً.
همانا بعضی از اشعار، سخنان مفید و با حکمتی هستند.

۱۵۷- إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لَأَبَرَّهُ.
همانا در میان بندگان خدا، افرادی هستند، که اگر به خدا سوگند یاد کنند، خداوند سوگندشان را راست می گرداند.

۱۵۸- إِنَّ النَّذْرَ لَا یُقَدِّمُ شَیْئًا وَلَا یُؤَخِّرُ.
نذر، هیچ چیز را به تقدیم یا تأخیر، نمی اندازد.

۱۵۹- إِنَّ هَذِهِ النَّارَ إِنَّمَا هِیَ عَدُوٌّ لَکُمْ فَإِذَا نِمْتُمْ فَأَطْفِئُوهَا عَنْکُمْ.
آتش دشمن شماست، پس هرگاه خواستید بخوابید، آن را خاموش کنید.

۱۶۰- أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ.
من بر مؤمنان از خودشان اولی تر هستم.

۱۶۱- أَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِعِیسَى ابْنِ مَرْیَمَ.
من از همه مردم، به عیسی پسر مریم نزدیک ترم.

۱۶۲- أَنَا سَیِّدُ النَّاسِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.
من سرور مردم، در روز قیامت هستم.

۱۶۳- أَنَا فَرَطُکُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَمَنْ وَرَدَهُ شَرِبَ مِنْهُ.
من شما را به سوی حوض (کوثر) می فرستم، هر کس بر آن وارد شود، از آن می نوشد.

۱۶۴- أَنَا النَّبِیُّ لَا کَذِبْ.
من نبی خدا هستم و این (ادعا) دروغ نیست.

۱۶۵- أَنَا وَکَافِلُ الْیَتِیمِ فِی الْجَنَّةِ هَکَذَا.
من و سرپرست یتیم در بهشت این گونه ایم. (به دو انگشت وسطی و سبابه اشاره نمودند).

۱۶۶- الْأَنْصَارُ لَا یُحِبُّهُمْ إِلَّا مُؤْمِنٌ.
فقط مؤمنان، انصار را دوست می دارند.

۱۶۷- أَنْفِقِی وَلَا تُحْصِی فَیُحْصِیَ اللَّهُ عَلَیْکِ.
صدقه و بخشش کن و آنچه را صدقه می دهی، حساب نکن تا خداوند نیز برای تو حساب نکند.

۱۶۸- إِنَّکُمْ سَتَحْرِصُونَ عَلَى الْإِمَارَةِ وَسَتَکُونُ نَدَامَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ.
شما برای رسیدن به فرمانروایی و حکمرانی تلاش می کنید، ولی روز قیامت باعث ندامت و پشیمانی شما خواهد شد.

۱۶۹- إِنَّکُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدِی أَثَرَةً فَاصْبِرُوا.
بعد از من تبعیض های زیادی خواهید دید، پس صبر کنید.

۱۷۰- إِنَّکُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّکُمْ کَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَر.
شما همان گونه که ماه را می بینید، روز قیامت پروردگارتان را مشاهده می کنید.

۱۷۱- إِنَّکُمْ مَحْشُورُونَ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلًا.
شما پا برهنه، عریان و ختنه نشده، حشر خواهید شد.

۱۷۲- إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّیَّاتِ.
اعمال به نیت ها بستگی دارد.

۱۷۳- إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِیُؤْتَمَّ بِهِ.
امام برای تبعیت و پیروی قرار داده شده است.

۱۷۴- إِنَّمَا الْمَدِینَةُ کَالْکِیرِ تَنْفِی خَبَثَهَا.
مدینه مانند کوره است، که ناخالصی وناپاکی را دور می ریزد.

۱۷۵- إِنَّمَا النَّاسُ کَالْإِبِلِ الْمِائَةِ لَا تَکَادُ تَجِدُ فِیهَا رَاحِلَةً.
مردم مانند صد شتری هستند که در میان آن ها یک سواری پیدا نمی شود.(شتری که مناسب سوار شدن باشد).

۱۷۶- إِنَّمَا یَلْبَسُ الْحَرِیرَ فِی الدُّنْیَا مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ.
کسی ابرایشم را می پوشد، که بهره ای (در آخرت) ندارد.

۱۷۷- اهْتَزَّ عَرْشُ الرَّحْمَنِ لِمَوْتِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ.
عرش خدا به خاطر مرگ سعد بن معاذ به لرزه در آمد.

۱۷۸- أَوْفِ بِنَذْرِکَ.
به نذر خود وفا کن.

۱۷۹- أَوَّلُ مَا یُقْضَى بَیْنَ النَّاسِ فِی الدِّمَاءِ.
اولین فیصله ای که در (روز قیامت) میان انسان ها صورت می گیرد، در مورد خون ها (قتل ها) است.

۱۸۰- إِیَّاکُمْ وَالْجُلُوسَ عَلَى الطُّرُقَاتِ.
از نشستن در معابر عمومی پرهیز کنید.

۱۸۱- إِیَّاکُمْ وَالدُّخُولَ عَلَى النِّسَاءِ.
از رفتن نزد زنان (بیگانه) پرهیز کنید.

۱۸۲- إِیَّاکُمْ وَالظَّنَّ فَإِنَّ الظَّنَّ أَکْذَبُ الْحَدِیثِ.
از گمان بد اجتناب کنید، زیرا گمان بد، بدترین دروغ است.

۱۸۳- إِیَّاکُمْ وَالْوِصَالَ.
از روزه ی پی در پی پرهیز کنید.

۱۸۴- آیَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ.
منافق سه نشانه دارد: در صحبت دروغ می گوید، خلاف وعده عمل می کند و در امانت خیانت می کند.

۱۸۵- الْآیَتَانِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ مَنْ قَرَأَهُمَا فِی لَیْلَةٍ کَفَتَاهُ.
هرکس، دو آیه ی آخر سوره بقره را در هر شب بخواند، او را کفایت می کنند.

۱۸۶- أَیُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ بِخَیْرٍ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ.
خداوند هر میت مسلمان را که چهار نفر به نیک بودنش گواهی دهند، وارد بهشت خواهد کرد.

۱۸۷- الْإِیمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً.
ایمان شصت و اندی شعبه دارد.

۱۸۸- بِئْسَ مَا لِأَحَدِهِمْ یَقُولُ نَسِیتُ آیَةَ کَیْتَ وَکَیْتَ.
چقدر بد است برای کسی که می گوید: فلان و فلان آیه را فراموش کرده ام.

۱۸۹- الْبُزَاقُ فِی الْمَسْجِدِ خَطِیئَةٌ وَکَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا.
انداختن آب دهان در مسجد، گناه است و کفاره ی آن دفن کردن و از بین بردن آن، می باشد.

۱۹۰- بَشِّرُوا خَدِیجَةَ بِبَیْتٍ مِنْ الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ لَا صَخَبَ فِیهِ وَلَا نَصَبَ.
خدیجه را بشارت بدهید به خانه ای در بهشت که از مرواریدهای میان تهی ساخته شده است و هیچ گونه خستگی و سر و صدایی در آن وجود ندارد.

۱۹۱- بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةَ کَهَاتَیْنِ.
بعثت من و قیامت مانند این دو است. (مانند نزدیکی دو انگشت وسطی و سبابه).

۱۹۲- بُعِثْتُ بِجَوَامِعِ الْکَلِمِ وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ.
با کلمات جامع (مختصر از نظر لفظ و پربار از نظر معنا) مبعوث شدم و با رعب (ترسیدن دشمن) یاری شده ام.

۱۹۳- بَلِّغُوا عَنِّی وَلَوْ آیَةً.
از طرف من به مردم ابلاغ کنید، اگرچه یک آیه باشد.

۱۹۴- الْبَیِّعَانِ بِالْخِیَارِ مَا لَمْ یَتَفَرَّقَا.
فروشنده و خریدار تا زمانی که از هم جدا نشده اند، اختیار فسخ معامله را دارند.

۱۹۵- بَیْنَ کُلِّ أَذَانَیْنِ صَلَاةٌ.
میان هر اذان و اقامه، نمازی وجود دارد.

۱۹۶- بَیْنَ یَدَیْ السَّاعَةِ أَیَّامُ الْهَرْجِ.
نزدیک قیامت هرج و مرج (قتل)، زیاد می شود.

۱۹۷- بَیْنَا رَجُلٌ یَجُرُّ إِزَارَهُ إِذْ خُسِفَ بِهِ.
مردی که متکبرانه ازارش را روی زمین می کشید، در زمین فرو رفت.

۱۹۸- بَیْنَمَا رَجُلٌ یَمْشِی بِطَرِیقٍ وَجَدَ غُصْنَ شَوْکٍ عَلَى الطَّرِیقِ فَأَخَّرَهُ فَشَکَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَه.
شخصی، شاخه ی خارداری را در مسیر راه دید، آن را برداشته و به کناری نهاد. خداوند از او خشنود شد و او را مورد مغفرت قرار داد.

۱۹۹- تَجِدُونَ شَرَّ النَّاسِ ذَا الْوَجْهَیْنِ الَّذِی یَأْتِی هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ وَیَأْتِی هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ.
بدترینِ مردم، انسان دو رویی است که با یک چهره، نزد یک گروه، و با چهره ی دیگر، نزد گروه دیگری می رود.

۲۰۰- تَجِدُونَ النَّاسَ مَعَادِنَ خِیَارُهُمْ فِی الْجَاهِلِیَّةِ خِیَارُهُمْ فِی الْإِسْلَامِ إِذَا فَقِهُوا.
مردم مانند معادن اند، آنان که در جاهلیت بهترین مردم بودند، در اسلام نیز بهترین مردم هستند، البته اگر شناخت و فهم دینی داشته باشند.

 

 

201- تَحَرَّوْا لَیْلَةَ الْقَدْرِ.
شب قدر را جستجو کنید.

۲۰۲- التَّسْبِیحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِیقُ لِلنِّسَاءِ.
سبحان الله مخصوص مردان و کف زدن مخصوص زنان است. (هنگام اشتباه کردن امام در نماز).

۲۰۳- تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِی السَّحُورِ بَرَکَةً.
سحری بخورید، زیرا در خوردن سحری، خیر و برکت نهفته است.

۲۰۴- تَصَدَّقُوا فَإِنَّهُ یَأْتِی عَلَیْکُمْ زَمَانٌ یَمْشِی الرَّجُلُ بِصَدَقَتِهِ فَلَا یَجِدُ مَنْ یَقْبَلُهَا.
صدقه دهید، زیرا زمانی فرا خواهد رسید که شخص، با صدقه خود به راه می افتد، اما هیچ کس را پیدا نمی کند که آن را بپذیرد.

۲۰۵- تَصَدَّقِی وَلَا تُوعِی فَیُوعَى عَلَیْکِ.
مال خود را انفاق کن و آن را نزد خود نگه ندار، زیرا در آن صورت خدا نیز با تو چنین خواهد کرد.

۲۰۶- تَعَاهَدُوا الْقُرْآنَ.
از قرآن مواظبت کنید. (همواره آن را تلاوت نمایید).

۲۰۷- تَعِسَ عَبْدُ الدِّینَارِ وَالدِّرْهَمِ.
بنده ی دینار و درهم نابود بوَد!

۲۰۸- تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ جَهْدِ الْبَلَاءِ.
از گرفتاری به خدا پناه ببرید.

۲۰۹- تُقْطَعُ یَدُ السَّارِقِ فِی رُبُعِ دِینَارٍ.
با ربع دینار دزدی، دست سارق قطع می گردد.

۲۱۰- تُنْکَحُ الْمَرْأَةُ لِأَرْبَعٍ لِمَالِهَا وَلِحَسَبِهَا وَجَمَالِهَا وَلِدِینِهَا فَاظْفَرْ بِذَاتِ الدِّینِ تَرِبَتْ یَدَاکَ.
زن بخاطر چهار چیز نکاح می شود: بخاطر مالش، نسب اش، زیبائی اش و دینش. پس دستهایت خاک آلود گردد، زن دین دار را انتخاب کن.

۲۱۱- الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ.
همسایه بیشتر مستحق شفعه است.

۲۱۲- الْجَنَّةُ أَقْرَبُ إِلَى أَحَدِکُمْ مِنْ شِرَاکِ نَعْلِهِ وَالنَّارُ مِثْلُ ذَلِکَ.
بهشت و جهنم از بند کفش هایتان به شما نزدیک ترند.

۲۱۳- حُجِبَتْ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ.
آتش در حجاب هواهای نفسانی است.

۲۱۴- الْحَرْبُ خَدْعَةٌ.
جنگ فریب و نیرنگ است.

۲۱۵- حَقٌّ عَلَى کُلِّ مُسْلِمٍ أَنْ یَغْتَسِلَ فِی کُلِّ سَبْعَةِ أَیَّامٍ.
یک بار غسل کردن در هفته بر مسلمان واجب است.

۲۱۶- الْحَلَالُ بَیِّنٌ وَالْحَرَامُ بَیِّنٌ وَبَیْنَهُمَا مُشَبَّهَاتٌ لَا یَعْلَمُهَا کَثِیرٌ مِنْ النَّاسِ.
حلال و حرام واضح است و در میان آن دو امور مشتبهی وجود دارد، که بسیاری از مردم آن را نمی دانند.

۲۱۷- الْحَلِفُ مُنَفِّقَةٌ لِلسِّلْعَةِ مُمْحِقَةٌ لِلْبَرَکَةِ.
سوگند دروغ، باعث (گرمی بازار و) فروش کالا می شود، ولی خیر و برکت را از بین می برد.

۲۱۸- الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی کَفَانَا وَأَرْوَانَا.
حمد و ستایش از آنِ خدایی است که ما را کفایت کرده و سیراب نموده است.

۲۱۹- الْحَمْدُ لِلَّهِ کَثِیرًا طَیِّبًا مُبَارَکًا فِیهِ.
حمد و ثنا برای خدا باد، ثنائی بسیار پاکیزه و مبارک.

۲۲۰- الْحُمَّى مِنْ فَیْحِ جَهَنَّمَ فَأَبْرِدُوهَا بِالْمَاءِ.
گرمای تب، برگرفته از گرمای جهنم است، پس بوسیله ی آب آن را سرد کنید.

۲۲۱- الْحَیَاءُ لَا یَأْتِی إِلَّا بِخَیْرٍ.
حیاء، چیزی جز خوبی به ارمغان نمی آورد.

۲۲۲- خَالِفُوا الْمُشْرِکِینَ وَفِّرُوا اللِّحَى.
با مشرکین مخالفت کنید، ریش هایتان را بگذارید.

۲۲۳- خُذُوا مِنْ الْأَعْمَالِ مَا تُطِیقُونَ.
آن چه که می توانید، انجام دهید.

۲۲۴- خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ وَطُولُهُ سِتُّونَ ذِرَاعًا.
خداوند آدم را آفرید که قامتش، شصت ذراع بود.

۲۲۵- خَمِّرُوا الْآنِیَةَ وَأَجِیفُوا الْأَبْوَابَ.
(هنگام خواب) درب ظرف ها را بپوشانید و درها را ببندید.

۲۲۶- خَمْسٌ فَوَاسِقُ یُقْتَلْنَ فِی الْحَرَمِ الْفَأْرَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْحُدَیَّا وَالْغُرَابُ وَالْکَلْبُ الْعَقُورُ.
پنج نوع از حیوانات را که موذی هستند، می توان در حرم کشت و عبارتند از: کلاغ، باز شکاری، عقرب، موش و سگ هار.

۲۲۷- خَیْرُ دُورِ الْأَنْصَارِ بَنُو النَّجَّارِ.
بهترین تیره انصار، بنی نجار است.

۲۲۸- خَیْرُ الصَّدَقَةِ مَا کَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًى.
بهتر صدقه، آن است که (صدقه دهنده) آن را از روی بی نیازی (صدقه) دهد.

۲۲۹- الْخَیْرُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِی الْخَیْلِ.
خیر و برکت (پاداش و غنیمت)، در پیشانی اسب ها گره زده شده است.(اسبی که در جهاد استفاده می شود).

۲۳۰- خَیْرُ نِسَاءٍ رَکِبْنَ الْإِبِلَ صَالِحُ نِسَاءِ قُرَیْشٍ.
زنان قریشی، بهترین زنان شترسوار عرب اند.

۲۳۱- خَیْرُ نِسَائِهَا مَرْیَمُ وَخَیْرُ نِسَائِهَا خَدِیجَةُ.
بهترین زن امت های گذشته، مریم دختر عمران و بهترین زن امت من، خدیجه است.

۲۳۲- خَیْرُکُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ وَعَلَّمَهُ.
بهترین شما کسی است که قرآن را یاد بگیرد و به دیگران یاد بدهد.

۲۳۳- دَعْهُ فَإِنَّ الْحَیَاءَ مِنْ الْإِیمَانِ.
او را رها کن، زیرا حیا بخشی از ایمان است.

۲۳۴- دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالًا.
او را رها کنید، زیرا صاحب حق، حق سخن گفتن دارد.

۲۳۵- دَعُونِی مَا تَرَکْتُکُمْ إِنَّمَا هَلَکَ مَنْ کَانَ قَبْلَکُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِیَائِهِمْ.
مرا بگذارید مادامی که من شما را گذاشته ام (سؤال بی مورد نپرسید)، همانا کسانی که پیش از شما می زیستند، به علت زیاد سؤال کردن و اختلاف با پیامبرانشان هلاک شدند.

۲۳۶- الَّذِی تَفُوتُهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ کَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ.
کسی که نماز عصرش فوت گردد، مانند این است که اهل ومالش را از دست داده باشد.

۲۳۷- الَّذِی یَخْنُقُ نَفْسَهُ یَخْنُقُهَا فِی النَّارِ.
هر کس که خود را خفه نماید و بکشد، در جهنم نیز خود را خفه می کند.

۲۳۸- الَّذِی یَشْرَبُ فِی إِنَاءِ الْفِضَّةِ إِنَّمَا یُجَرْجِرُ فِی بَطْنِهِ نَارَ جَهَنَّمَ.
هرکس در ظرف نقره ای آب بنوشد، در واقع، آتش جهنم در شکمش می ریزد.

۲۳۹- الرُّؤْیَا الْحَسَنَةُ مِنْ اللَّهِ.
خواب نیک از طرف خدا است.

۲۴۰- الرُّؤْیَا الصَّالِحَةُ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِینَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ.
خواب خوب، یک بخش از چهل و شش بخش نبوت به شمار می رود.

۲۴۱- الرُّؤْیَا مِنْ اللَّهِ وَالْحُلْمُ مِنْ الشَّیْطَانِ.
خواب نیک از جانب خدا و خواب های پریشان از جانب شیطان است.

۲۴۲- اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی خَطِیئَتِی وَجَهْلِی.
خدایا گناهان و نادانی هایم را مغفرت کن.

۲۴۳- رِبَاطُ یَوْمٍ فِی سَبِیلِ اللَّهِ خَیْرٌ مِنْ الدُّنْیَا وَمَا عَلَیْهَا.
یک روز نگهبانی دادن در راه خدا، از دنیا و آن چه در آن وجود دارد، بهتر است.

۲۴۴- رَحِمَ اللَّهُ رَجُلًا سَمْحًا إِذَا بَاعَ وَإِذَا اشْتَرَى.
خداوند بر بنده ای رحم کند که هنگام خرید و فروش سهل گیری می کند.

۲۴۵- الرَّحِمُ شِجْنَةٌ فَمَنْ وَصَلَهَا وَصَلْتُهُ وَمَنْ قَطَعَهَا قَطَعْتُهُ.
رحم از جانب خدا است، هر کس آن را وصل کند، (حق خویشاوندی را به جا آورد) او را به خود می رساند. و هر کس، آن را قطع کرد (حق خویشاوندی را به جا نیاورد) خدا با او قطع رابطه خواهم نمود.

۲۴۶- السَّاعِی عَلَى الْأَرْمَلَةِ وَالْمِسْکِینِ کَالْمُجَاهِدِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ.
کسی که در جهت تأمین نیازهای زنان بیوه و مساکین تلاش می کند، مانند کسی است که در راه خدا، جهاد می نماید.

۲۴۷- سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ.
فحش و ناسزا گفتن مسلمان، فسق است.

۲۴۸- سَدِّدُوا وَقَارِبُوا وَأَبْشِرُوا.
راه راست را بدون افراط و تفریط در پیش بگیرید و میانه روی کنید و بشارت دهید.

۲۴۹- السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنْ الْعَذَابِ.
سفر بخشی از عذاب است.

۲۵۰- سَمِّ اللَّهَ وَکُلْ مِمَّا یَلِیکَ.
اسم خدا را یاد کن و با دست راست بخور.

۲۵۱- تَسَمَّوْا بِاسْمِی وَلَا تَکْتَنُوا بِکُنْیَتِی.
اسم مرا به عنوان اسم انتخاب کنید، ولی از کنیه من (ابوالقاسم) استفاده نکنید.

۲۵۲- سَوُّوا صُفُوفَکُمْ فَإِنَّ تَسْوِیَةَ الصُّفُوفِ مِنْ إِقَامَةِ الصَّلَاةِ.
صف هایتان را راست وبرابر کنید، زیرا برابر کردن صفوف از برپایی نماز است.

۲۵۳- شَرُّ الطَّعَامِ طَعَامُ الْوَلِیمَةِ یُدْعَى لَهَا الْأَغْنِیَاءُ وَیُتْرَکُ الْفُقَرَاءُ.
بدترین غذایِ عروسی آن است که ثروتمندان به آن دعوت شده و فقرا از آن باز مانند.

۲۵۴- الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ وَالْمَبْطُونُ وَالْغَرِیقُ وَصَاحِبُ الْهَدْمِ وَالشَّهِیدُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ.
شهداء پنج دسته اند: ۱- کسی که بر اثر طاعون بمیرد. ۲-کسی که در اثر اسهال بمیرد. ۳- کسی که در اثر غرق شدن در آب بمیرد. ۴- کسی که زیر آوار بمیرد. ۵- کسی که در راه الله کشته شود.

۲۵۵- الصَّبْرُ عِنْدَ الصَّدْمَةِ الْأُولَى.
صبر، همان است که در آغاز مصیبت باشد.

۲۵۶- الصَّلَاةُ أَحْسَنُ مَا یَعْمَلُ النَّاسُ.
نماز بهترین عملی است که مردم انجام می دهند.

۲۵۷- صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلَاةَ الْفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِینَ دَرَجَةً.
نماز جماعت بر نمازی که به تنهایی خوانده شود، بیست و هفت درجه، برتری دارد.

۲۵۸- صَلَاةٌ فِی مَسْجِدِی هَذَا خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ صَلَاةٍ فِیمَا سِوَاهُ إِلَّا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ.
نماز خواندن در مسجد من، هزار بار بهتر از نماز خواندن در سایر مساجد است، بجز مسجد الحرام.

۲۵۹- صُومُوا لِرُؤْیَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْیَتِهِ.
با دیدن (هلال ماه رمضان) روزه بگیرید و با مشاهده ی (هلال ماه شوال) افطار کنید.

۲۶۰- الصِّیَامُ جُنَّةٌ.
روزه سپری (در برابر آتش جهنم) است.

۲۶۱- الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِکُلِّ مُسْلِمٍ.
هر مسلمانی که بر اثر طاعون بمیرد، شهید است.

۲۶۲- طَعَامُ الِاثْنَیْنِ کَافِی الثَّلَاثَةِ.
غذای دو نفر برای سه نفر کافی است.

۲۶۳- الظُّلْمُ ظُلُمَاتٌ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.
ظلم، باعث تاریکی های (متعددی) در روز قیامت می گردد.

۲۶۴- الْعَائِدُ فِی هِبَتِهِ کَالْعَائِدِ فِی قَیْئِهِ.
کسی که هبه اش را پس می‏گیرد، مانند کسی است که استفراغ کرده، سپس دوباره استفراغش را می خورد.

۲۶۵- الْعَجْمَاءُ جُبَارٌ، وَالْبِئْرُ جُبَارٌ.
آنچه را حیوانی (بدون هدایت کسی) تلف کند، حقش به هدر می رود. وآنچه در چاه کسی بیفتد، حقش به هدر می رود.

۲۶۶- عُذِّبَتْ امْرَأَةٌ فِی هِرَّةٍ حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا.
زنی بخاطر این که گربه ای را حبس کرده تا از گرسنگی تلف شده بود، عذاب داده می شد.

۲۶۷- الْعُمْرَةُ إِلَى الْعُمْرَةِ کَفَّارَةٌ لِمَا بَیْنَهُمَا.
یک عمره تا عمره دیگر، موجب بخشش و کفاره گناهانی می‏شود که میان آن دو عمره، انجام گرفته اند.

۲۶۸- الْعَیْنُ حَقٌّ.
چشم زخم، حقیقت دارد.

۲۶۹- غَدْوَةٌ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَوْ رَوْحَةٌ خَیْرٌ مِنَ الدُّنْیَا وَمَا فِیهَا.
صبح و شامی در راه خدا رفتن (جهاد کردن) از دنیا و آن چه در آن وجود دارد، بهتر است.

۲۷۰- غُسْلُ یَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاجِبٌ عَلَى کُلِّ مُحْتَلِمٍ.
غسل روز جمعه، بر هر مسلمان بالغ، واجب است.

۲۷۱- فِتْنَةُ الرَّجُلِ فِی أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَوَلَدِهِ وَجَارِهِ.
فتنه هایی که از ناحیه ی زن، مال، فرزند و همسایه دامن گیر مرد می شود.

۲۷۲- الْفِطْرَةُ خَمْسٌ الْخِتَانُ وَالِاسْتِحْدَادُ وَقَصُّ الشَّارِبِ وَتَقْلِیمُ الْأَظْفَارِ وَنَتْفُ الْآبَاطِ.
سنت های فطری پنج مورد اند: ۱- ختنه کردن ۲- تراشیدن موهای زیر ناف ۳- کوتاه کردن سبیل ها ۴- کوتاه نمودن ناخن ها ۵- کندن موهای زیر بغل.

۲۷۳- فُکُّوا الْعَانِیَ وَأَجِیبُوا الدَّاعِیَ.
اسیران را آزاد کنید و دعوت ولیمه را استجابت نمایید.

۲۷۴- فِی الْجَنَّةِ ثَمَانِیَةُ أَبْوَابٍ.
بهشت هشت در دارد.

۲۷۵- قَاتَلَ اللَّهُ الْیَهُودَ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِیَائِهِمْ مَسَاجِدَ.
خداوند یهود را نابود کند، زیرا قبور پیامبرانشان را مسجد کردند.

۲۷۶- قَالَ اللَّهُ: إِذَا أَحَبَّ عَبْدِی لِقَائِی أَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَإِذَا کَرِهَ لِقَائِی کَرِهْتُ لِقَاءَهُ.
خداوند متعال می فرماید: هرگاه بنده ام دیدار من را دوست بدارد، من نیز دیدار با او را می پسندم.

۲۷۷- قَالَ اللَّهُ: أَعْدَدْتُ لِعِبَادِی الصَّالِحِینَ مَا لَا عَیْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ.
خداوند عزوجل می فرماید: برای بندگان نیکوکارم، نعمت هایی فراهم کرده ام، که هیچ چشمی آن ها را ندیده وهیچ گوشی آن ها را نشنیده، و به قلب هیچ انسانی خطور نکرده است.

۲۷۸- قَالَ اللَّهُ: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِی بِی.
خداوند متعال می فرماید: من با بنده ام بر اساس گمانی که به من دارد، رفتار می کنم.

۲۷۹- قَالَ اللَّهُ: أَنْفِقْ یَا ابْنَ آدَمَ أُنْفِقْ عَلَیْکَ.
خداوند متعال می فرماید: ای فرزند آدم انفاق کن، تا من بر تو انفاق کنم.

۲۸۰- قَالَ اللَّهُ: عَزَّ وَجَلَّ یُؤْذِینِی ابْنُ آدَمَ یَسُبُّ الدَّهْرَ وَأَنَا الدَّهْرُ.
خداوند عزوجل می فرماید: فرزند آدم مرا ناراحت می کند، یعنی به روزگار دشنام می دهد، حال آن که من روزگار هستم.

۲۸۱- قَالَ اللَّهُ: وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذَهَبَ یَخْلُقُ کَخَلْقِی.
خداوند متعال می فرماید: چه کسی ستمکارتر از فردی است که تلاش می کند، مانند آفرنش من بیافریند.

۲۸۲- قَالَ اللَّهُ: کُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ إِلَّا الصَّوْمَ فَإِنَّهُ لِی وَأَنَا أَجْزِی بِهِ.
خداوند متعال می فرماید: هر عملی که فرزند آدم انجام می دهد، برای خودش می باشد، جز روزه، که مخصوص من است و من خودم پاداش آن را خواهم داد.

۲۸۳- قُمْتُ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَکَانَ عَامَّةَ مَنْ دَخَلَهَا الْمَسَاکِینُ.
کنار دروازه ی بهشت ایستادم، بیشترین کسانی که وارد بهشت می شوند، مساکین بودند.

۲۸۴- کِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ.
آن چه کتاب خدا حکم می کند، قصاص است.

۲۸۵- الْکَرِیمُ ابْنُ الْکَرِیمِ ابْنِ الْکَرِیمِ ابْنِ الْکَرِیمِ یُوسُفُ بْنُ یَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِمْ السَّلَام.
بزرگوار فرزند بزرگوار فرزند بزرگوار، یوسف بن یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم است.

۲۸۶- کُلُّ أُمَّتِی مُعَافًى إِلَّا الْمُجَاهِرِینَ.
همه ی افراد امت من بخشیده خواهند شد، مگر کسانی که به طور علنی مرتکب گناه شوند.

۲۸۷- کُلُّ أُمَّتِی یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ أَبَى.
همه ی امت من وارد بهشت خواهند شد، مگر کسی که امتناع ورزد.

۲۸۸- کُلُّ بَیِّعَیْنِ لَا بَیْعَ بَیْنَهُمَا حَتَّى یَتَفَرَّقَا.
تا زمانی که فروشنده و خریدار از هم جدا نشده اند، معامله منعقد نشده است.

۲۸۹- کُلُّ سُلَامَى مِنْ النَّاس عَلَیْهِ صَدَقَةٌ.
بر هر بند از استخوان های بدن، صدقه ای واجب است.

۲۹۰- کُلُّ شَرَابٍ أَسْکَرَ فَهُوَ حَرَامٌ.
هر نوشیدنی ای که انسان را مست کند، حرام است.

۲۹۱- کُلُّ مَعْرُوفٍ صَدَقَةٌ.
هر کار نیکی، صدقه به شمار می رود.

۲۹۲- کُلْ مِمَّا یَلِیکَ.
از جلوی خود بخور.

۲۹۳- کُلُّ مَوْلُودٍ یُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ.
هر نوزادی بر فطرت صحیح (اسلام) به دنیا می آید.

۲۹۴- کُلٌّ مُیَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ.
هر کس کاری را انجام می دهد، که برایش میسر است.

۲۹۵- کُلُّکُمْ رَاعٍ وَکُلُّکُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ.
هر کدام از شما مسؤل است و از هر یک از شما درباره مسؤلیتش سؤال خواهد شد.

۲۹۶- کُلُوا مِنْ الْأَضَاحِیِّ.
از گوشت قربانی بخورید.

۲۹۷- الْکَمْأَةُ مِنْ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَیْنِ.
قارچ از شبنم می باشد و آب آن شفای چشم است.

۲۹۸- کُنْ فِی الدُّنْیَا کَأَنَّکَ غَرِیبٌ أَوْ عَابِرُ سَبِیلٍ.
در دنیا مانند مسافر یا رهگذر، زندگی کن.

۲۹۹- کِیلُوا طَعَامَکُمْ یُبَارَکْ لَکُمْ.
مواد خوراکی خود را هنگام داد و ستد وزن کنید، تا در آن، برای شما برکت حاصل شود.

۳۰۰- لَا أَحَدَ أَغْیَرُ مِنْ اللَّهِ وَلِذَلِکَ حَرَّمَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ.
هیچ کس بیشتر از خدا غیرت ندارد، از این رو کارهای زشت را خواه آشکار باشد یا پنهان، حرام قرار داده است.